MANY BAD THINGS HAPPEN IN THIS LIFE.
EVERY DAY WE READ IN THE NEWSPAPERS.
SOMETIMES THEY HAPPEN TO US .
THEN WE THINK.
THERE ARE SOME BAD PEOPLE.
THEY ARE DOING BAD THINGS.
THEN WE GET VERY ANGRY.  
IF WE ARE ANGRY.
WE ARE UNHAPPY.
IF WE ARE UNHAPPY.
WE  MAKE   OTHER PEOPLE UNHAPPY.
NOW   YOU WILL READ A  REAL STORY.
IT HAPPENED TO ME.
I WAS GOING TO STAY WITH A FRIEND .
I WENT LIVERPOOL STATION.
I WANTED TO BUY SOMETHING IN A SHOP.
BIG STATIONS HAVE SHOPS.
I WENT INTO ONE OF THE SHOPS.
AND I BOUGHT  TWO BOOKS AND A NEWSPAPER.
THEN I WENT BACK TO THE OTHER SIDE OF THE STATION.
I SAT IN THE TRAIN.
I STARTED TO READ THE NEWSPAPER.
JUST THEN, I LOOKED AT MY HAND.
MY GOLD RING  WAS NOT THERE.
IT MADE SAD ME  VERY MUCH  TO LOSE THE RING .
THIS RING WAS GIVEN TO ME BY A DEAR FRIEND.
I LOOKED ON THE FLOOR OF THE TRAIN.
THEN I LOOKED IN MY COAT AND  MY HANDBAG.
“WHAT SHALL I DO” I THOUGHT.
DID I HAVE IT  IN THE SHOP.
I  HAVE LOST IT.
HOW CAN I GET IT.
I CAN’T GO BACK TO THE SHOP.
IF I DO.
THE TRAIN WILL GO WITHOUT ME.
MY FRIEND WILL  MEET THE  TRAIN.
I WENT TO THE WINDOW  OF THE TRAIN.
AND I LOOKED OUT.
A MAN WAS PUTTING SOME BAGS.
I GOT OUT OF THE TRAIN.
AND I LOOKED ON THE GROUND.
BUT THE RING WAS NOT THERE.
THE MAN SAW ME .
AND HE CAME UP TO ME.
“HAVE YOU LOST SOMETHING”  HE SAID.
“YES” I SAID.
I’VE LOST MY RING.
IT’S  NOT HERE.
I’VE LOOKED AT EVERYWHERE.
I WAS IN THE SHOP ON THE OTHER SIDE OF THE STATION.
IT MUST BE THERE.
BUT I CAN’T GO BACK TO LOOK FOR IT.
THE TRAIN WILL GO NOW .
“I’LL GO TO THE SHOP FOR  YOU”  THE MAN SAID .
IF THE RING IS THERE.
I’LL BRING IT TO YOU.
“IT’S VERY KIND OF YOU” I SAID.
BUT YOU  HAVE NOT  TIME.
“THE TRAIN GOES VERY SOON NOW”.
I THOUGHT  QUICKLY.
IF YOU FIND THE RING.
WILL YOU TELEPHONE TO ME.
“YES” HE ANSWERED.
I’LL TELEPHONE YOU.
HE WROTE THE ADDRESS ON A PIECE OF PAPER.
“WHAT IS YOUR NAME” I ASKED.
“MY NAME IS HAWKINS” HE SAID.
CAN I FIND YOU AGAIN ON  THIS STATION.
WHEN I COME BACK TO LONDON.
“YES” THE MAN SAID.
“I WORK ON THE TRAINS”.
“JUST ASK FOR HAWKINS”.
“IF YOU FIND THE RING”.
PLEASE TAKE CARE OF IT.
PLEASE LET ME KNOW .
IF YOU FIND IT.
PEOPLE WERE GETTING INTO THE TRAIN QUICKLY.
AND THEY WERE SHUTTING THE DOORS.
I GOT INTO THE TRAIN ,TOO.
THEN  I PUT MY HEAD OUT OF THE WINDOW.
YOU WILL REMEMBER TO TELEPHONE.
“I’LL REMEMBER ” HAWKINS ANSWERED.
THE TRAIN BEGAN TO MOVE.
“THANK YOU VERY MUCH, MR.HAWKINS”.
I CALLED OUT TO HIM.
THE TRAIN WENT OUT OF THE STATION.
AND I SAT DOWN.
AND I THOUGHT ABOUT MY RING.
IT MADE ME VERY SAD .
“I SHALL NEVER SEE IT AGAIN” I THOUGHT.
IF THAT MAN HAWKINS FINDS IT.
HE CAN TAKE IT TO A SHOP.
AND HE  SELL IT FOR A LOT OF MONEY.
I SHALL NEVER HEAR ANYTHING ABOUT MY RING.
I WAS VERY SAD.
I DID NOT  WANT TO GO AWAY.
I WANTED TO GO BACK TO THE STATION.
AND I WANTED TO LOOK FOR MY RING.
BUT THE TRAIN WENT FASTER AND FASTER.
ABOUT AN HOUR LATER.
THE TRAIN STOPPED.
AND I GOT OUT.
MY FRIEND WAS THERE WITH HER CAR.
WE WENT TO HER HOUSE.
I TOLD HER MY SAD STORY.
AND SHE WAS VERY SORRY.
WE GOT TO THE HOUSE.
AND MY FRIEND WENT TO PUT THE CAR .
I TOOK OFF MY COAT.
AND I PUT MY BAG IN MY ROOM.
JUST THEN,I HEARD THE TELEPHONE.
I ANSWERED IT.
AND A MAN SPOKE.
“THIS IS HAWKINS SPEAKING” HE SAID.
“OH! MR. HAWKINS ” I SAID.
“HAVE YOU FOUND MY RING”.
“YES” HE SAID.
“IT’S ALL RIGHT”.
I’VE FOUND IT.
YOU LEFT IT IN THAT SHOP.
SOMEONE FOUND IT .
AND HE GAVE  TO THE WOMAN IN THE SHOP.
I ASKED HER ABOUT THE RING.
AND SHE SHOWED  TO ME.
IT MUST BE YOUR RING.
“I’M PLEASED” I SAID.
“THANK YOU VERY MUCH”.
“I’LL GET IT FROM YOU LATER”.
WHY WILL YOU WAIT SO LONG.
I CAN SEND  IT TO YOU.
WHERE SHALL I SEND.
BUT THAT’S A LOT OF TROUBLE FOR YOU.
“NO TROUBLE AT ALL”  HAWKINS SAID.
I’M PLEASED .
I GAVE HIM MY NAME .
“I’LL SEND IT TOMORROW” HE SAID.
THEN HE WENT AWAY.
TWO DAYS LATER.
A LETTER CAME FOR ME.
MY RING WAS IN THE LETTER.
I SENT HAWKINS SOME MONEY .
AND A LETTER OF THANKS.
BUT I COULD NOT THANK THE PEOPLE .
WHO FOUND THE RING.
I SHALL NEVER KNOW THEIR NAMES.
THEY WERE NOT RICH PEOPLE.
THEY WERE GOOD PEOPLE.

—————————————————-

Türkçe Çevirisi..

KAYIP YÜZÜK.


BU HAYATTA BİRÇOK KÖTÜ ŞEYLER VUKU BULUR.
HERGÜN BİZ GAZETELERDE BİRÇOK ŞEYLER OKURUZ.
BAZAN ONLAR BİZİM BAŞIMIZA GELİR.
ONLAR BİZE VUKU BULUR.
O ZAMAN BİZ DÜŞÜNÜRÜZ.
ETRAFTA HİÇ İYİ İNSANLAR KALMADI.
SADECE KÖTÜ İNSANLAR VAR.
ONLAR KÖTÜ ŞEYLER YAPIYORLAR.
SONRA BİZ SİNİRLENİRİZ.
ŞİMDİ BEN SİZE İYİ BİR HİKAYE ANLATACAĞIM.
O GERÇEK BİR HİKAYEDİR.
O BENİM BAŞIMA GELDİ.
KIRDA BİR ARKADAŞIMLA KALIYORDUM.
BEN LONDRA’YA TRENLE GİTTİM.
BİR DÜKKANDAN BİRŞEYLER SATIN ALMAK İSTEDİM.
BİRÇOK İSTASYONDA DÜKKANLAR VARDIR.
DÜKKANLARDAN BİRİNE GİRDİM.
BEN İKİ KİTAP VE BİR GAZETE SATIN ALDIM.
ONDAN SONRA İSTASYONUN ÖBÜR TARAFINA GİTTİM.
VE TRENE BİNDİM.
TRENDE OTURDUM.
GAZETEYİ OKUMAYA BAŞLADIM.
TAM O SIRADA .
ELİME BAKTIM.
BENİM ALTIN YÜZÜK ORADA DEĞİLDİ.
YÜZÜĞÜ KAYBETMEK BENİ ÇOK ÜZDÜ.
KIYMETLİ BİR ARKADAŞIM ONU VERMİŞTİ.
TRENİN DÖŞEMESİNE BAKTIM.
EL ÇANTAMA VE CEKETİME BAKTIM.
YÜZÜK ORADA DEĞİLDİ .
YÜZÜK ORADA YOKTU.
BEN “NE YAPACAĞIM” DİYE DÜŞÜNDÜM.
YÜZÜĞÜ DÜKKANDA BIRAKMIŞ OLMALIYIM.
EVET,YÜZÜĞÜ ORADA BIRAKTIM.
ONU NASIL GERİ ALABİLİRİM.
DÜKKANA GERİ GİDEMEM.
EĞER GERİ GİDERSEM, TRENLE GİDEMEM.
ARKADAŞIM TRENİ BEKLİYOR.
EĞER ORADA OLMAZSAM ,ARKADAŞIM ENDİŞELENİR.
BEN NE YAPACAĞIM.
TRENİN PENCERESİNE GİTTİM VE DIŞARI BAKTIM.
BİR ADAM MEKTUP TORBALARINI KOYUYORDU.
TRENDEN İNDİM VE YERE BAKTIM.
FAKAT YÜZÜK ORADA DEĞİLDİ.
ADAM BENİ BAKARKEN GÖRDÜ VE YANIMA GELDİ.
“BİRŞEY Mİ KAYBETTİNİZ” ,O DEDİ.
SİZE YARDIM EDEBİLİRMİYİM.
BEN “EVET” DEDİM.
BEN YÜZÜĞÜMÜ KAYBETTİM.
O BURADA DEĞİL.
HERYERE BAKTIM.
İSTASYONDAKİ DÜKKANDAYDIM.
YÜZÜK ORADA OLMALI.
FAKAT ONU ARAMAK İÇİN GERİ GİDEMEM.
TREN ŞİMDİ GİDECEK.
TRENE BİNMELİYİM.
ADAM “SİZİN İÇİN DÜKKANA GİDECEĞİM” DEDİ.
FAKAT SİZİN ZAMANINIZ YOK.
TREN HEMEN ŞİMDİ KALKIYOR.
BEN ÇABUCAK DÜŞÜNDÜM.
EĞER YÜZÜĞÜ BULURSANIZ ,BANA TELEFON EDEBİLİRMİSİNİZ.
O(E) “EVET” DEDİ.
SİZE TELEFON EDECEĞİM.
BEN ONA NEREYE TELEFON EDECEĞİNİ SÖYLEDİM.
VE O ONU BİR KAĞIT PARÇASINA YAZDI.
BEN “İSMİNİZ NEDİR” DİYE SORDUM.
O ” BENİM ADIM HAWKINS’DİR” DEDİ.
LONDRA’YA GERİ GELDİĞİMDE SİZİ BU İSTASYONDA BULABİLİRMİYİM.
“EVET” DEDİ ADAM.
BEN TRENLERDE ÇALIŞIRIM.
ALBERT HAWKINS DİYE SORUNUZ.
EĞER YÜZÜĞÜ BULURSANIZ ,LÜTFEN ONU MUHAFAZA EDİNİZ.
ONU BULDUĞUNUZDA BANA BİLGİ VERİN.
AHALİ TRENE ÇABUCAK BİNİYORDU.
VE KAPILARI KAPATIYORDU.
BEN DE TRENE BİNDİM.
O BEN BAŞIMI PENCEREDEN DIŞARI UZATTIM.
BEN “TELEFONUMU HATIRLIYORMUSUNUZ” DEDİM.
O(E) “HATIRLIYORUM” DİYE CEVAP VERDİ.
TREN HAREKET ETTİ.
“ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM,MR.HAWKINS” DEDİM.
TREN İSTASYONDAN ÇIKTI.
VE BEN OTURDUM.
VE YÜZÜĞÜMÜ DÜŞÜNDÜM.
ONU BURADA BIRAKMAK BENİ ÇOK ÜZMÜŞTÜ.
“ONU BİR DAHA GÖREMEYECEĞİM” DİYE DÜŞÜNDÜM.
EĞER HAWKİNS ONU BULURSA .
ONU BİR DÜKKANA GÖTÜREBİLİR.
VE ONU BİRÇOK PARAYA SATABİLİR.
VEYA BAŞKALARI ONU BULABİLİR.
ONU SAKLAR VEYA SATAR.
BİR DAHA YÜZÜKTEN HABER ALAMAYACAĞIM.
ÇOK ÜZGÜNDÜM.
DIŞARI UZAKLAŞMAK İSTEMİYORDUM.
İSTASYONA GERİ DÖNMEK İSTEDİM.
FAKAT TREN HIZLA GİDİYORDU.
YAKLAŞIK BİR SAAT SONRA TREN DURDU.
VE TRENDEN İNDİM.
ARKADAŞIM BENİ İSTASYONDA BEKLİYORDU.
ONUN EVİNE GİTTİK.
BEN ONA(K) HİKAYEMİ ANLATTIM.
VE O ÇOK ÜZÜLDÜ.
BİZ EVE VARDIK.
ARKADAŞIM ARABASINI KOYMAK İÇİN GİTTİ.
O ANDA BİR TELEFON DUYDUM.
BEN CEVAP VERDİM.
VE BİR ADAM KONUŞTU.
LİVERPOOL İSTASYONUNDAN ALBERT HAWKINS.
“MR. HAWKİNS” DEDİM.
YÜZÜĞÜMÜ BULDUNUZMU.
O “EVET ” DEDİ.
ONU BULDUM.
SİZ ONU DÜKKANDA BIRAKMIŞINIZ.
BİRİSİ ONU BULMUŞ.
VE DÜKKANDAKİ KADINA VERMİŞ.
ONA(K) YÜZÜĞÜ BAHSETTİM.
VE O(K) BANA YÜZÜĞÜ GÖSTERDİ.
O SİZİN YÜZÜK OLMALI.
” ÇOK MEMNUN OLDUM” DEDİM.
ÇOK, ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM.
ONU SİZDEN DAHA SONRA ALACAĞIM.
O(E) “NİÇİN BEKLİYECEKSİNİZ” DEDİ.
SİZE GÖNDEREBİLİRİM.
“FAKAT SİZE ZAHMET OLUR” DEDİM.
“HİÇ ZAHMET OLMAZ” DEDİ HAWKINS.
“ÇOK MEMNUN OLURUM”.
BEN ONA(E) ADIMI VERDİM.
O “YARIN GÖNDERECEĞİM” DEDİ.
İKİ GÜN SONRA BANA BİR MEKTUP GELDİ.
İÇİNDE BENİM YÜZÜĞÜM VARDI.
KAĞITTA ŞUNLAR YAZILIYDI.
“SİZE YARDIMCI OLDUĞUM İÇİN MEMNUNUM”.
BEN HAWKİNS’E BİRAZ PARA
VE BİR TEŞEKKÜR MEKTUPU GÖNDERDİM.
FAKAT YÜZÜĞÜ İLK BULAN KİŞİYE TEŞEKKÜR EDEMEDİM.
ONLARIN ADLARINI ÖĞRENEMEYECEĞİM.
ONLAR ZENGİN KİŞİLER DEĞİLDİ.
ONLAR İYİ KİŞİLERDİ.